Rastgele bir salı günü, tam da annemin derste olması gereken bir saatte telefonumda onun adı belirdi. Uzun bir mesaj bırakmamıştı, sadece mideme kramplar girmesine neden olan tek bir satır yazmıştı. Babam aramıştı. On yıl önce hayatımızdan çıkıp giden o adam. Ve şimdi, durup dururken eve dönmek istiyordu.
Babam Henry —yani Hikmet— beni salı günü, arabadan mutfak alışverişini indirirken aramıştı. Ekranımda annem Meryem’in adının yandığını gördüm ve derste olması gerektiği için neredeyse aramayı görmezden gelecektim.
Sonra arama telesekretere düştü ve ekranda bir mesaj belirdi: "Aradı. Baban. Bize gelebilir misin?"
"Görünüşe göre o ilahi korosundaki kız gitmiş."  Devamını okumak için Lütfen sonraki sayfaya geçiniz...