Derslerden sonra kadınlar merkezin bilgisayarlarını kullanabiliyor, iş arayabiliyor, siparişler alabiliyor veya uzaktan çalışabiliyordu.



Zamanla merkezde düzenli olarak gelen onlarca kadın oldu.



Bazıları dersler sayesinde yabancı bir dil öğrendi.

Bazıları yeni bir meslek edindi.

Bir kadın sipariş üzerine dikiş dikmeye başladı.

Bazı kadınlar ise zamanla kendileri öğretmen oldular.

Lena sadece bir merkez açmamıştı.

Bir kadının aynı anda çocuğuna bakabileceği, yeni beceriler kazanabileceği ve para kazanabileceği bir sistem oluşturmuştu.

Sunucu sordu:

— Neden özellikle çocuklarını tek başına büyüten annelere yardım etmeye karar verdiniz?

Lena hemen cevap vermedi.

— Çünkü insanın tek başına kalmasının nasıl bir şey olduğunu biliyorum. Önünde hiçbir şey olmadığını düşündüğün zamanları biliyorum.

Lena’nın ailesi sessizce televizyon izliyordu.

Artık beş yıl içinde kızlarının sadece kendi hayatını düzene sokmadığını anlamışlardı.

Kızları onlarca başka kadının da aynı şeyi yapmasına yardımcı olmuştu.

Ekranda merkezin kendisi gösterildi.

Bir odada kadınlar yabancı dil öğreniyordu.

Başka bir odada bir öğretmen genç kadınlara dikiş makinesiyle nasıl çalışılacağını gösteriyordu.

Duvarın diğer tarafında ise bir bakıcı birkaç çocukla oynuyordu.

Lena’nın babası yavaşça koltuğa oturdu.

— Bütün bunları kendi başına mı yaptı?

— Görünüşe göre öyle, — diye sessizce cevap verdi annesi.

Erkek kardeşi ekrana bakmaya devam etti.

— Biz onun nerede yaşadığını bile bilmiyorduk…

Tam o sırada sunucu şöyle dedi:

— Lena, bugün merkezinizin kuruluşunun üzerinden beş yıl geçti. Bu süre içinde kaç kadını kabul edebildiniz?

Lena gülümsedi.

— Tam olarak hesaplamak zor. Ama programlarımızdan şimdiden birkaç yüz kadın geçti.

Anne ve baba birbirlerine baktılar.

Beş yıl önce, on dokuz yaşındaki hamile kızlarını evden kovmuşlardı.

Onun başa çıkamayacağından emindiler.

Şimdi ise onu ekranda görüyorlardı — hayatını kendi başına kurmuş ve diğer annelerin de aynısını yapabilmeleri için bir fırsat yaratmış bir kadın olarak.

Annesi sessizce sordu:

— Neden bir kez bile bize gelmedi?

Babası hiçbir şey söylemedi.

Çünkü beş yıl sonra ilk kez, cevabını kendilerinin bile duymak istemediği bir soruyla karşı karşıyaydılar.

Lena ise o sırada stüdyoda konuşmaya devam ediyordu:

— Kadınların bize sadece yardım almak için gelmesini istemiyorum. Bir gün şöyle diyebilmelerini istiyorum: «Artık kendi başıma başa çıkabiliyorum.»



İşte beş yıl önce her şeye sıfırdan başlama nedenim buydu.

Нет описания.

Ve ailesi, bir zamanlar kapının önüne koydukları o on dokuz yaşındaki kızın neye dönüştüğünü ilk kez gördü.