37 YILLIK EVLİLİĞİMİZİN ARDINDAN

Turgut kadını görür görmez bir adım geri çekildi. Yüzündeki gergin ifade değişti. Önce şaşkınlıkla etrafına baktı, ardından iki eliyle yüzünü kapatıp ağlamaya başladı. Otuz yedi yıllık evliliğimiz boyunca kocamı yalnızca üç kez ağlarken görmüştüm. Babasını kaybettiğinde, kızımız doğduğunda ve annesinin cenazesinde. Şimdi ise tanımadığım bir kadının karşısında hıçkırıyordu. Kırmızı paltolu kadın ona yaklaştı, omzuna dokundu. Turgut gözyaşlarını silip kadına sarıldı. Ardından kadın çantasından sararmış bir zarf çıkardı. Daha fazla dayanamadım. Arabamdan indim ve onlara doğru yürüdüm. 'Turgut!' Sesimi duyunca ikisi de döndü. Kocamın yüzünde korku ve mahcubiyet vardı. 'Feray? Sen burada ne yapıyorsun?' 'Bunu ben sana soracaktım.' Kadın birkaç adım uzaklaştı. 'İkiniz yalnız konuşmak isterseniz...' 'Hayır, kalın! Çünkü kocama gönderdiğiniz mesajı gördüm. Dün gecenin harika olduğunu ve benim hiçbir şey fark etmediğimi yazmışsınız.' Turgut başını eğdi. 'Feray, lütfen burada tartışmayalım.' Kadın araya girdi. 'Ben Meral. Öncelikle bilmenizi isterim ki kocanızla aramda romantik bir ilişki yok.' 'Öyleyse neden buluşuyorsunuz?' Turgut elindeki zarfı sımsıkı tuttu. Devamını okumak için Lütfen sonraki sayfaya geçiniz..