3 YIL SONRA YAN DAİREYE

Yüzü bembeyaz oldu. “Bana beş dakika ver,” dedi kısık sesle. Kadının sesi titriyordu. “Elif mi? Kızımızın adı da Elif? Kim bu kadın Murat?” “Beş dakikaya ihtiyacım yok,” dedim. “Sadece gerçeğe.” Gözlerini kapattı. “Carla, kızı içeri götür.” Ama Carla hemen hareket etmedi. “Kim bu?” diye tekrarladı. “Ben kocanı gömen kadınım,” dedim gözlerini bırakmadan. “Ve senin gerçeği bilmemene üzgünüm. Görünüşe göre ben de bilmiyormuşum.” Murat mutfağıma girdi. Elini yüzünden geçirdi. “Burada yaşadığını bilmiyordum.” “Belli.” Gerilim uzadı. “Ölmedim,” dedi sonunda. “Fark ettim.” Yutkundu. “Borç içindeydim. İş kredileri, kredi kartları… Sana söylemediğim şeyler. Kontrol edebileceğimi sandım.” “Edemeyince?” “Panikledim.” “Beni gömmene izin verdin?” “Cenazeye dönüşmesini istememiştim. Sadece zaman kazanmak istedim.” “Ne için? Baştan başlamak için mi?” “Hayatta kalmak için,” dedi sertçe, sonra utandı. “Borç tahsildarları aylarca beni aradı Murat. Hesaplarımı dondurdular. Evimi kaybettim. Kızımı tek başıma gömdüm.” Gözlerini kapattı. “Biliyorum.” “Dönüp iyi miyim diye bakmaya değmez miydi?” “Teyzem evrakları halletti. Kapalı tabutu o ayarladı. Tanıdığı biri vardı.” “Ortada gerçekten bir ceset var mıydı?” diye sordum. Sessiz kaldı. Ertesi sabah resmi makamlara gittim. Ölüm belgesinin onaylı kopyasını istedim. İmzalar uyuşmuyordu. Cenaze evine gittim. “Özel yetki vardı,” dediler. “Aile kapalı tabut istedi.” “Kimlik doğrulaması yapıldı mı?” diye sordum. Sessizlik. O akşam teyzesinin kapısını çaldım. “Seni koruyorduk,” dedi. “Sahte ölüm düzenlediniz. Bu suç.” “Hapse girecekti,” dedi. “Şimdi de girecek.” Perşembe günü dedektifler kapıma geldi. Murat inkâr etmedi. Teyzesi de etmedi. Carla o akşam yanıma geldi, gözleri şişti. “Bilmiyordum,” dedi. “Bana karısının onu terk ettiğini söylemişti. Seni sevmiş… Kızımıza adını vermiş.” “Yalan söyleyen sen değildin,” dedim. Boşanma davası açacağını söyledi. Küçük Elif bana gülümsedi. Üç yıl sonra ilk kez göğsümdeki düğüm biraz gevşedi. Bir hafta içinde Murat ve teyzesi hakkında dava açıldı. Kapı arkalarından kapandığında bu intikam gibi gelmedi. Adaletin sonunda gerçeği yüksek sesle söylemesi gibi geldi. Ve ardından gelen sessizlikte, sonunda özgür olduğumu fark ettim.